In deze podcast onderzoek ik de relatie tussen kennis en vergeten. Waarom voelt echte wijsheid vaak niet als iets nieuws, maar als een herinnering aan iets dat we al lang kenden? Waarom hebben we elkaar nodig om te blijven herinneren? En welke rol spelen studie, satsang en het dagelijks leven daarin?
Aan de hand van een persoonlijke anekdote, inzichten uit de spirituele tradities en de drie guna’s uit de Bhagavad Gītā, houd ik een pleidooi voor de satsang als plaats van ontmoeting, herinnering en beoefening.
Niet alleen om nieuwe kennis te verzamelen,
maar om elkaar te helpen herinneren
aan wat we eigenlijk al wisten.